ASTROLOGIA - Jolanta Romualda G-Gołębiewska

Księżyce Jowisza.


Księżyce Jowisza - ASTRONOMICNZE FAKTY.
[źródła tego rozdziału - przede wszystkim NASA - http://solarsystem.nasa.gov/ KLIK]
 
Jowisz posiada wiele księżyców, które poruszają się wokół niego po ekliptycznych orbitach. Obecnie (2015 rok) znanych jest 67 księżyców Jowisza, w tym 50 z nich posiada oficjalne nazwy, a 17 księżyców oczekuje na potwierdzenia ich odkrycia.
Spośród jowiszowych księżyców dwa wyróżniają się rozmiarami - Kalisto/Callisto i Ganimedes - największy księżyc w Układzie Słonecznym. Być może część jowiszowych księżyców to kosmiczny "gruz" przechwycony przez tę wielką planetę.
Księżyce Jowisza są zwrócone ku niemu zawsze tą samą stroną.
 
Na Jowiszu nie może być życia takiego, jakie znamy, jednak niektóre z księżyców Jowisza (np. Europa, Ganimedes, a może Kallisto) mają oceany pod spodem ich skorupy, i mogą one sprzyjać powstaniu czy też utrzymaniu życia. 

Księżyce Metis, Adrastea, Amalthea i Thebe znajdują się w pierścieniach Jowisza. Mają one dziwny kształt,  na powierzchni posiadaja kratery uderzeniowe, wzgórza i doliny. Stanowią one grupę księżyców zwaną Grupa Amaltei.
 
Io, Europa, Ganimedes i Kalisto zostały odkryte już w 1610 roku przez Galileusza, przy użyciu lunety (wczesnej wersji teleskopu), i były to jedne z pierwszych obserwacji astronomicznych dokonanych przy pomocy tego urządzenia. Te cztery księżyce są znane dziś jako Księżyce Galileusza. Niemiecki astronom Simon Marius twierdził, że widział księżyce Jowisza w tym samym czasie, ale nie opublikował swoich obserwacji, więc przyjmuje się Galileusza jako odkrywcę czterech pierwszych satelitów Jowisza.
 
Grupa Amaltei i Galileuszowe księżyce Jowisza należą do tak zwanych księżyców regularnych. Poza tym wyróżniamy grupy tak zwanych nieregularnych księżyców Jowisza (m.in. zwarta Grupa Himalii, Grupa Ananke, Grupa Karme, Grupa Pazyfae).
 
Podobno obserwacje - nawet przy użyciu silnej lornetki - Jowisza i jego księżyców są bardzo ciekawe, gdyż obraz przypomina miniaturę Układu Słonecznego z jego centralnym Słońcem i okrążającymi je planetami.
 
Poniżej jest rodzinne zdjęcie:
Jowisz wraz z jego galileuszowymi księżycami -
Io, Europa, Ganimedes i Callisto.
(Jupiter nie jest w tej samej skali jak satelity).
[źródło NASA
Credit: NASA Planetary Photojournal]

 
Oto angielskie nazwy 50 księżyców Jowisza.
1. Io 
2. Europa 
3. Ganymede 
4. Callisto 
5. Amalthea 
6. Himalia 
7. Elara 
8. Pasiphae 
9. Sinope 
10. Lysithea 
11. Carme 
12. Ananke 
13. Leda 
14. Thebe 
15. Adrastea 
16. Metis 
17. Callirrhoe 
18. Themisto 
19. Megaclite 
20. Taygete 
21. Chaldene 
22. Harpalyke 
23. Kalyke 
24. Iocaste 
25. Erinome 
26. Isonoe 
27. Praxidike 
28. Autonoe 
29. Thyone 
30. Hermippe 
31. Aitne 
32. Eurydome 
33. Euanthe 
34. Euporie 
35. Orthosie 
36. Sponde 
37. Kale 
38. Pasithee 
39. Hegemone 
40. Mneme 
41. Aoede 
42. Thelxinoe 
43. Arche 
44. Kallichore 
45. Helike 
46. Carpo 
47. Eukelade 
48. Cyllene 
49. Kore 
50. Herse 
 
_______________________________

Księżyc Jowisza Kalisto (Callisto).
 
Księżyc Jowisza Kalisto, o wielkości prawie takiej samej jak Merkury, ma powierzchnię usianą kraterami, która może być zapisem wydarzeń z wczesnej historii Układu Słonecznego. Kalisto jest najgęściej usianym kraterami obiektem w Układzie Słonecznym. Mała ilość małych kraterów na Kalisto wskazuje na mały stopień bieżącej aktywności powierzchniowej tego księżyca. Wiek powierzchni tego księżyca ocenia się na około 4 miliardów lat, i w związku z tym można powiedzieć, że Callisto posiada najstarszy krajobraz w Układzie Słonecznym. Powierzchnia Callisto, choć najciemniejsza z księżyców Galileusza, jest dwukrotnie jaśniejsza niż naszego Księżyca. 
Jest możliwe istnienie pod powierzchnią Kalisto ciekłych oceanów.
 
Poniżej jest usiana kraterami powierzchnia Kalisto.
Zdjęcie zostało zrobione 07 lipca 1979 przez Voyager 2.
[źródło - NASA]

 
_______________________________

Księżyc Jowisza Io.
 
Księżyc Io jest trochę większy niż ziemski Księżyc, Io jest trzecim pod względem wielkości księżycem Jowisza. Io jest najbardziej aktywnym wulkanicznie ciałem w Układzie Słonecznym. Jego powierzchnia jest pokryta siarką w różnych formach i kolorach.
Ogromna grawitacja Jowisza powoduje "przypływy" na twardej powierzchni Io, które wznoszą się na wysokość aż 100 metrów i generują wystarczającą ilość ciepła dla aktywności wulkanicznej oraz wyparowania wody. Wulkany Io są "napędzane" przez gorącą magmę silikatową. Wulkaniczne pióropusze - w czasie wypluwania materiału - mogą wzrosnąć do 300 km nad powierzchnią.
 
Poniżej: Jowisz i jego wulkaniczny księżyc Io.
Obraz jest montażem zdjęć wykonanych
przez statek kosmiczny New Horizons w 2007 roku.
[źródło - NASA http://solarsystem.nasa.gov/ KLIK]

 
Niżej - ta fotografia południowej półkuli Jowisza
została zrobiona przez sondę Voyager 2
w dniu 25 czerwca 1979 roku
w odległości 12 milionów kilometrów.
Na tle Jowisza widać jego księżyc - Io.
[źródło - NASA
Credit: NASA/JPL]

 
Poniżej: Widok na Io ze sondy Galileo (1997).
[źródło - NASA
Credit: NASA/JPL/University of Arizona]

 
Poniżej widać erupcję wulkanu na Io, księżycu Jowisza.
(Tvashtar Catena to łańcuch olbrzymich wulkanów na Io.)
Zdjęcie zrobiła  sonda Galileo w 1999 roku.
[źródło - NASA
Credit: NASA Planetary Photojournal]

 
_______________________________

Księżyc Jowisza Europa.
 
Powierzchnia Europy to zamarznięta woda, czyli lód, pod którym - prawdopodobnie - jest ocean wody i/lub grząskiego lodu. Europa jest lodowym światem nieco mniejszym niż księżyc Ziemi. Uważa się, że Europa ma dwa razy tyle wody, co Ziemia.
Zdjęcia Europy wykonane przez sondę Galileo, pokazują na powierzchni księżyca miejsca, gdzie lód załamał się i kawałki są odsunięte od siebie, a więc ciecz może pochodzić od dołu i być zamrażana na wierzchu. Ponadto uważa się, że globalny ocean wody na Europie jest w kontakcie z skalistym dnem morskim!
Księżyc Europa intryguje astrobiologów ze względu na możliwość istnienia tam życia. Wydaje się, iż Europa może być najlepszym miejscem w Układzie Słonecznym do poszukiwania życia poza Ziemią.
Europa posiada bardzo cienką atmosferę tlenową, jednak zbyt cienką do oddychania. Jeden dzień na Europie trwa 3 i pół dnia ziemskiego (czyli 3 i pół dnia to czas obrotu księżyca Europy wokół swej osi).
 
Poniższe zdjęcia pokazują tylną półkulę księżyca Jowisza, Europy, wykonane przez sondę Galileo w 1996 roku, w odległości około 677 000 km. Obrazek po lewej pokazuje Europę w prawdziwych kolorach, a prawy obraz przedstawia Europę w intensywniejszych kolorach celem wydobycia szczegółów. Ciemne linie to pęknięcia w gładkiej, lodowej skorupie księżyca Europa.
[źródło - NASA
Credit: NASA, NSSDC Photo Gallery]

 
Sonda Galileo badała Europę, orbitując wokół Jowisza w latach 1995-2003. Na księżycu Jowisza znalazła głęboki ocean płynnej wody oraz jakiś rodzaj minerałów znajdujących się w lodowej pokrywie. Sonda odnalazła również dowody na istnienie "egzosfery" wokół Europy, a także wokół innych księżyców Jowisza - Ganymede i Callisto. Egzofera jest cienką atmosferą, której molekuły/cząsteczki wydają sie pozostawać w pułapce.

Europa, Ganimedes i Kallisto będą badane dalej przez misję europejskiej agencji kosmicznej ESA - JUpiter ICy moons Explorer (Juice); start statku kosmicznego z sondą: 2022 lub 2023 rok, dotarcie do systemu Jowisza: 2030 rok. Również amerykańska NASA jest ogromnie zainteresowania dalszym badaniem księżyców Jowisza, włącznie z wysłaniem lądownika na Europę (około 2020 roku).
Powierzchnia lodowej skorupy Europy ma zagadkowe "piętna" i różne kolory; bardzo możliwe, iż jest to wskazówka na to, że na Europie żyją jakieś drobnoustroje - mikroorganizmy, zbliżone do ziemskich ekstremofilnych bakterii i archeonów. Proszę spojrzeć na poniższe zdjęcie - jest coś niezaprzeczalnie biologicznego w tym obrazie wysłanym na Ziemię przez sondę Galileo. Widzimy coś, co nieomal przypomina blizny po głębokich czerwonych ranach, albo żywe czerwone żyły znajdujące się w ludzkim oku. Ślady te są pęknięciami i grzbietami na skorupie lodowej, a kolor pochodzi od zanieczyszczających minerałów będących pod ową lodową skorupą, może z soli. Księżyc Jowisza Europa to dziwne miejsce...
 
[zdjęcie z kolekcji NASA Photojournal,
Credit: NASA/JPL/University of Arizona]


Poniżej na zdjęciu widać lodowy chaos na Europie, pod którą skrywa się gigantyczny podpowierzchniowy ocean. Być może Europa kryje też skomplikowany system podziemnych płytkich jezior... Tę część Europy nazwano Conamara Chaos. Zdjęcie wykonała sonda NASA Galileo. Kolory zostały specjalnie zintensyfikowane, aby wydobyć szczegóły obrazu.

[Credit: NASA/JPL/University of Arizona]





Niżej jest artystyczna koncepcja - widok z księżyca Europa na Jowisza.
[źródło - NASA]

 
Niżej widać artsytyczną wizję istnienia wody na księżycu Jowisza, Europie.
Pióropusz pary wodnej wytryskuje ponad lodową powierzchnię księżyca.
Gejzer wznosi się na wysokość 201 km.
[źródło - NASA
Credit: NASA/ESA/K. Retherford/SWRI]

 
Niżej - tak artysta ukazuje nam ocean wody
pod powierzchnią księżyca Jowisza, Europy.
Koncepcja ta oparta jest na badaniach naukowych.
Na niebie widać inny księżyc Jowisza, Io.
[źródło - NASA
Credit: NASA/JPL-Caltech]


Niżej: schemat powłoki lodowej księżyca Europy,
pod którym znajduje się globalny wodny ocean.
Ukazane są możliwe procesy zachodzące w lodowej skorupie.
źródło:
https://solarsystem.nasa.gov/europa/docs/ES%202012%20Report%20C%20Flyby%20-%20Final%20-%2020120501.pdf KLIK

 
 
_______________________________
 
Księżyc Jowisza Ganimedes.
 
W mitologii, Ganimedes był pięknym młodym chłopakiem, który został sprowadzony na Olimp przez Zeusa (greckiego odpowiednika rzymskiego boga Jowisza) w przebraniu orła. Ganimedes został podczaszym bogów olimpijskich.
Ganimedes został odkryty przez Galileusza w dniu 7 stycznia 1610 roku, wraz z trzema innymi księżycami Jowisza; po raz pierwszy został odkryty księżyc na orbicie planety innej niż Ziemia.
Ganimedes jest największym satelitą w naszym Układzie Słonecznym, ma 3/4 wielkości Marsa.
Ganimedes ma trzy główne warstwy. Sfera metalicznego żelaza jest w centrum (to rdzeń, który wytwarza pole magnetyczne), nastepnie jest kulista powłoka skalna (płaszcz) otaczająca rdzeń, a na nim jest kulista powłoka złożona głównie z lodu, choć może mieć domieszkę jakichś skał. Powłoka lodowa na zewnątrz jest bardzo gruba, może mieć 800 km grubości.
Astronomowie korzystający z Teleskopu Hubble'a zauważyli w 1996 roku cienką atmosferę tlenową na Ganimedesie, jednka jest ona zbyt cienka, by podtrzymywać życie, jakie znamy.
W 2004 roku naukowcy odkryli nieregularne bryły pod lodową powierzchnią Ganimedesa. Owe nieregularne masy mogą być formacjami skalnymi, wspieranymi przez skorupę Ganimedesa od miliardów lat. Na rozległych terenach na powierzchni Ganimedesa rozciągają się rowy i uskoki, które mogły wuwolnić wodę spod powierzchni.
Zgodnie z obserwacjami dokonanymi przez teleskop Hubble'a, rownież pod lodową powierzchnią Ganimedesa znajduje się ocean (NASA - 12.III.2015). Jest to podziemny ocean słonej wody, który ma więcej wody niż wszystkie wody na powierzchni Ziemi. Jak wiadomo, identyfikacja ciekłej wody ma kluczowe znaczenie w poszukiwaniu światów możliwych do zamieszkania poza Ziemią i w poszukiwaniu życia, jakie znamy. "Głeboki ocean pod lodowatą skorupą Ganimedesa, otwiera dalsze ekscytujące możliwości życia poza Ziemią. To odkrycie stanowi znaczący kamień milowy, podkreślając to, co Hubble może osiągnąć." - powiedział John Grünsfeld z dyrekcji naukowych misji NASA w Waszyngtonie.
Ganimedes - księżyc Jowisza, który jest większy niż Merkury i Pluton - to jedyny księżyc z własnym polem magnetycznym. Pole magnetyczne powoduje zorze, które wyglądają jak pasma świecącego gazu, krążące w okolicach północnego i południowego bieguna księżyca. Ponieważ Ganimedes jest blisko Jowisza, dlatego pole magnetyczne Ganimedesa jest również osadzone w polu magnetycznym Jowisza (wewnątrz ogromnej magnetosfery Jowisza). Gdy pole magnetyczne Jowisza zmienia się, wówczas zorze na Ganimedesie również zmieniają się - "kołyszą się" tam i z powrotem.
 
Poniższa ilustracja ukazuje artystyczną wizję Jowisza i krążący wokół niego księżyc - Ganimedes. Kosmiczny teleskop Hubble'a obserwuje zorze na kiężycu, które są kontrolowane przez pola magnetyczne Ganimedesa; na obrazku widać niebieskie pasma zorzy na Ganimedesie.
[źródło - NASA / Space Telescope Science Institute / University of Cologne]

 
Poniżej jest widok na księżyc Jowisza Ganimedes.
Zdjęcie ukazuje satelitę w jego naturalnych kolorach.
Ciemne obszary są starsze, jasne - młodsze.
Brązowo-szary kolor to mieszanka materiałów skalnych i lodu.
Największy obszar na Ganimedesie nazywa Galileo Regio.
Zdjecie zostało wykonane przez sondę Galileo w 1996 roku.
[źródło - NASA
Credit: NASA/JPL]

 
Poniżej jest pięć 8-minutowch odcinków filmu (lektor pl) pt.
"Kosmiczne wyzwania - Jowisz (Ksieżyce Kalisto, Io i Europa)",
film dotyczy hipotetycznej wyprawy ludzi na księżyce Jowisza.
 




___________________________
 
 
Filmy dokumentalne na youtube o Jowiszu:
 
- "Jak działa Wszechświat S03E03 - Jowisz" (43 minuty, lektor pl)
https://youtu.be/h2MFF3i5nAw KLIK
 
- "Wszechświat (4-14) Jowisz Olbrzymia Planeta" (44 minuty, lektor pl)
https://youtu.be/DN-paXizFdc KLIK
 
- "Powrót na Jowisza" (47 minut, lektor pl)
https://youtu.be/PQFhdmNebYc KLIK
lub
https://youtu.be/-wr2xQnzcM8 KlIK
 
- "Kosmos. Tajemnice Wszechświata - Kosmiczna Pogoda"
https://youtu.be/kLBDqiW8J-c KLIK
 
_______________________________
 
Przejście do następnego rozdziału - Saturn - część 1 KLIK. 

Teksty mojego autorstwa, które znajdują się na mojej stronie proszę wykorzystywać w celach niekomercyjnych, pod warunkiem
podania adresu mojej strony: astrolożka Jolanta Romualda Gałązkiewicz-Gołębiewska http://jolanta-golebiewska.pl.tl

MAPA STRONY (skrót):
Interpretacja horoskopu urodzeniowego - Interpretacja horoskopu prognostycznego - Interpretacja horoskopu porównawczego - Interpretacja horoskopu dziecka - Interpretacja horoskopu bez godziny urodzenia - Od czego zacząć naukę astrologii? - Żywioły w horoskopie - Jakości czyli krzyże w horoskopie - Polaryzacja czyli biegunowość znaków Zodiaku - Charakterystyka znaków Zodiaku - Hemisfery, czyli półkule w horoskopie - Kwadranty, czyli ćwiartki horoskopu - Domy, czyli sektory horoskopu - Ascendent - Władania, wygnania, wywyższenia i upadki planet- Znaczenie i klasyfikacja planet w astrologii- Merkury w 12 domu horoskopu - Mars w XII domu horoskopu - Gwiazdy stałe w astrologii - Reguły interpretacji astrologicznej - Tranzyty planet - Jaki kolor ma nasz Księżyc? - Jowisz i jego księżyce - Io, Kalisto, Europa i Ganimedes - Planeta karłowata Ceres i misja sondy Dawn - Lecę z misją NASA InSight na Marsa! - Pluton i misja sondy New Horizons - I LOVE PLUTO! - Aktualne zdjęcia oraz informacje z misji sondy New Horizons do Plutona i jego księżyca Charona - Czy na Plutonie jest ciemno? #Pluto Time - Jaki kolor ma Pluton? - Tranzyt Jowisza przez znak Wagi - Historia astrologii - astrologia w dawnej Polsce